1
00:00:08,142 --> 00:00:09,942
♪

2
00:00:45,379 --> 00:00:48,580
Ray: Więc dlaczego demony
zawracasz sobie głowę ratowaniem nas?

3
00:00:48,649 --> 00:00:51,350
Powinniśmy być
w końcu twoje jedzenie.

4
00:00:53,253 --> 00:00:54,519
(wzdycha)

5
00:00:54,521 --> 00:00:57,389
(Emma wstrzymuje oddech)
Gdzie są inni?

6
00:00:57,457 --> 00:00:59,458
Mówiłeś, że robisz jedzenie.

7
00:00:59,526 --> 00:01:02,327
- Czy ty--
- (brzęk ostrza)

8
00:01:02,329 --> 00:01:03,796
(dudniące kroki)

9
00:01:03,864 --> 00:01:05,330
(Ray wstrzymuje oddech)

10
00:01:05,332 --> 00:01:08,400
Sonju: Kiedy idziesz
nauczyć się układu, Mujika?

11
00:01:08,469 --> 00:01:10,335
Znowu wybrałeś zły tunel.

12
00:01:10,404 --> 00:01:12,604
Mujika: Doceniam
przyjdziesz po nas,

13
00:01:12,673 --> 00:01:14,139
ale twój czas
nie mogło być gorzej.

14
00:01:14,208 --> 00:01:16,274
I dlaczego jesteś uzbrojony?

15
00:01:16,343 --> 00:01:17,476
Sonju: Mówisz poważnie?

16
00:01:17,544 --> 00:01:19,344
nie chcę
te dzieci, które tego dotykają.

17
00:01:19,413 --> 00:01:21,746
- To niebezpieczne.
- (Ray wstrzymuje oddech)

18
00:01:21,816 --> 00:01:23,548
Sonju: Co się stało
z tą dwójką?

19
00:01:23,550 --> 00:01:24,549
Wyglądają blado.

20
00:01:24,551 --> 00:01:25,750
Emma: Gdzie oni są?!

21
00:01:25,752 --> 00:01:28,086
(brzęczenie owadów)

22
00:01:28,155 --> 00:01:29,588
- Sonju: Hmm.
- (Emma przełyka)

23
00:01:31,692 --> 00:01:33,492
- (chrząka)
- Ray: Emmo!

24
00:01:33,560 --> 00:01:34,626
(wzdycha)

25
00:01:35,962 --> 00:01:38,230
Sonju: Na końcu skręć w lewo.

26
00:01:38,298 --> 00:01:39,231
(Ray wstrzymuje oddech)

27
00:01:39,299 --> 00:01:40,499
( kroki oddalają się )

28
00:01:40,567 --> 00:01:41,966
Sonju: „Demony”. (chichocze)

29
00:01:41,968 --> 00:01:45,304
Długi czas
odkąd mnie tak nazywają.

30
00:01:49,243 --> 00:01:50,309
Emma: Chłopaki!

31
00:01:52,246 --> 00:01:53,978
Alicja: Emmo! Promień!

32
00:01:53,980 --> 00:01:55,214
- Christie: Emmo! Promień!
- (Gilda wstrzymuje oddech)

33
00:01:57,784 --> 00:02:00,452
Rossi: Dzięki Bogu!
Tak się cieszę, że czujesz się lepiej!

34
00:02:00,521 --> 00:02:02,320
Gilda: Jeszcze nie jest lepiej!

35
00:02:02,389 --> 00:02:03,388
Emma: Czy wszyscy mają się dobrze?

36
00:02:03,457 --> 00:02:04,456
- Gilda: Tak.
- Don: Tak!

37
00:02:04,525 --> 00:02:05,790
(obaj wzdychają)

38
00:02:05,860 --> 00:02:08,393
Mujika: Przepraszam
jeśli cię przestraszyliśmy,

39
00:02:08,395 --> 00:02:10,262
ale nie chcemy cię skrzywdzić.

40
00:02:10,330 --> 00:02:11,764
Masz na to moje słowo.

41
00:02:13,333 --> 00:02:15,800
Jestem Mujika, to jest Sonju,

42
00:02:15,870 --> 00:02:18,403
i nie jemy ludzkiego mięsa.

43
00:02:18,405 --> 00:02:20,272
Więc proszę być spokojnym.

44
00:02:20,340 --> 00:02:23,075
Nikt z was nie ma nic
martwić się wokół nas.

45
00:02:24,278 --> 00:02:26,811
(brzęk naczyń)

46
00:02:26,813 --> 00:02:27,812
Ostrożnie teraz...

47
00:02:27,882 --> 00:02:29,614
Ray: Nie wydaje się, żeby ktokolwiek
pamiętać, że to demony,

48
00:02:29,616 --> 00:02:30,815
co jest dziwne.

49
00:02:30,817 --> 00:02:32,284
Emma: Tak.

50
00:02:32,352 --> 00:02:33,618
Dominic: Proszę bardzo, Ray.

51
00:02:33,620 --> 00:02:34,553
Rossi: Tutaj, Emmo!

52
00:02:36,691 --> 00:02:38,290
Gilda: Stworzyli nas
lunch wcześniej,

53
00:02:38,358 --> 00:02:39,424
i było w porządku.

54
00:02:39,493 --> 00:02:41,293
Gdyby chcieli
zrobić nam coś złego,

55
00:02:41,362 --> 00:02:42,694
już by to zrobili.

56
00:02:42,763 --> 00:02:45,163
Don: Poza tym, jeśli tak
chciał nas zjeść czy coś,

57
00:02:45,232 --> 00:02:47,432
po co im to przeszkadzało
pielęgnuje waszą dwójkę, abyście wrócili do zdrowia?

58
00:02:47,434 --> 00:02:49,634
Uratowali nas,
abyśmy mogli im zaufać.

59
00:02:49,636 --> 00:02:50,835
(oboje wzdychają)

60
00:02:50,905 --> 00:02:52,837
Mujika: Czy wy wszyscy
masz dość jedzenia?

61
00:02:52,839 --> 00:02:54,206
Dzieci: Tak!

62
00:02:55,309 --> 00:02:57,041
(Emma wstrzymuje oddech)

63
00:02:57,043 --> 00:03:00,779
Sonju: Jesteśmy wdzięczni Niebu
i Ziemia dla naszego życia

64
00:03:00,847 --> 00:03:04,183
i ten błogosławiony posiłek
mamy zamiar otrzymać.

65
00:03:05,652 --> 00:03:07,051
Oboje: Dziękuję
dla tego jedzenia.

66
00:03:07,053 --> 00:03:08,787
Dzieci:
Dziękuję za to jedzenie.

67
00:03:11,391 --> 00:03:12,524
Ray: Dziękuję za to jedzenie.

68
00:03:12,593 --> 00:03:13,792
Emma: Dziękuję za to jedzenie.

69
00:03:18,064 --> 00:03:19,798
(Ray pożera)

70
00:03:22,937 --> 00:03:23,836
Emma: Jest dobrze.

71
00:03:24,939 --> 00:03:27,406
(dzieci chrapią)

72
00:03:30,877 --> 00:03:32,811
Sonju: Możemy teraz porozmawiać
jeśli chcesz.

73
00:03:34,748 --> 00:03:36,681
Emma: Tak. Robimy.

74
00:03:36,683 --> 00:03:38,417
Sonju: W takim razie usiądź.

75
00:03:45,559 --> 00:03:47,692
Emma: Przepraszam.

76
00:03:47,694 --> 00:03:49,962
Chociaż
uratowałeś życie wszystkich,

77
00:03:50,030 --> 00:03:51,764
byliśmy podejrzliwi,

78
00:03:51,832 --> 00:03:54,499
ponieważ pomyśleliśmy
wszystkie demony zjadały ludzi.

79
00:03:54,501 --> 00:03:58,102
Sonju: W porządku. Byłeś
mądrze, żeby na nas uważać.

80
00:03:58,104 --> 00:04:00,038
Ludzkie mięso
jest wyjątkowy dla demonów,

81
00:04:00,106 --> 00:04:01,974
zwłaszcza mózg.

82
00:04:02,042 --> 00:04:04,509
Większość mojego rodzaju
śliniłby się i gryzł

83
00:04:04,578 --> 00:04:06,110
gdyby zobaczyli człowieka.

84
00:04:06,112 --> 00:04:08,513
Najlepiej uważać na nas wszystkich.

85
00:04:08,515 --> 00:04:10,515
Ray: Jak to możliwe
nie chcesz nas zjeść?

86
00:04:10,517 --> 00:04:12,517
Sonju: Z powodów religijnych.

87
00:04:12,519 --> 00:04:14,052
(Emma wstrzymuje oddech)

88
00:04:14,120 --> 00:04:15,587
Sonju: Zgodnie
z naszą wiarą,

89
00:04:15,656 --> 00:04:19,123
wybieramy
żeby nigdy nie jeść ludzi.

90
00:04:19,125 --> 00:04:21,493
Zjemy cokolwiek innego,
chociaż.

91
00:04:22,596 --> 00:04:24,262
Jesteśmy heretykami.

92
00:04:24,331 --> 00:04:26,465
Wszystko o społeczeństwie demonów,

93
00:04:26,533 --> 00:04:31,003
jego ideologia, autorytet,
gospodarstwach rolnych, odrzucamy to wszystko.

94
00:04:31,071 --> 00:04:33,738
Ale byłem ciebie ciekaw.

95
00:04:33,740 --> 00:04:35,474
Dlatego cię uratowałem.

96
00:04:35,542 --> 00:04:38,142
Minęło dużo czasu
odkąd rozmawiałem z człowiekiem.

97
00:04:38,144 --> 00:04:40,012
A w dzisiejszych czasach,

98
00:04:40,080 --> 00:04:43,748
jedyne miejsce, w którym można znaleźć ludzi
jest na farmie.

99
00:04:43,818 --> 00:04:46,351
(Emma wstrzymuje oddech)

100
00:04:46,420 --> 00:04:48,553
Sonju: Cokolwiek innego
chcesz wiedzieć?

101
00:04:48,555 --> 00:04:50,422
(Emma wzdryga się)

102
00:04:50,491 --> 00:04:52,557
Właściwie, istnieje.

103
00:04:52,559 --> 00:04:55,960
Co się z nami, ludźmi stało
30 lat temu?

104
00:04:55,962 --> 00:04:59,564
Czy świat zawsze taki był?

105
00:04:59,566 --> 00:05:01,566
Sonju: Co masz na myśli
przez „zdarzyło się”?

106
00:05:01,568 --> 00:05:02,434
Emma: Co?

107
00:05:02,503 --> 00:05:03,568
Sonju: Nie jestem pewien

108
00:05:03,637 --> 00:05:05,504
gdzie masz
Twoje dane z,

109
00:05:05,572 --> 00:05:09,974
ale świat już taki był
znacznie dłużej niż 30 lat.

110
00:05:09,976 --> 00:05:11,910
- Emma: Jak długo?
- Ray: W takim razie nie jesteśmy na Ziemi.

111
00:05:11,978 --> 00:05:14,046
Jesteśmy na innej planecie.
To by wyjaśniało

112
00:05:14,114 --> 00:05:16,581
wszystkie te dziwne stworzenia
widzieliśmy w lesie.

113
00:05:16,583 --> 00:05:17,582
Sonju: Nie.

114
00:05:17,584 --> 00:05:18,650
Ray: Zatem kalendarz się myli!

115
00:05:18,719 --> 00:05:20,652
To nie jest rok 2046. Jest dużo później...

116
00:05:20,721 --> 00:05:21,986
Sonju: Nie.

117
00:05:21,988 --> 00:05:23,388
To jest Ziemia,

118
00:05:23,457 --> 00:05:25,990
a jest rok 2046,

119
00:05:25,992 --> 00:05:28,060
według jednego
ludzkich kalendarzy.

120
00:05:28,128 --> 00:05:29,594
Ray: Zatem to... (wzdycha)

121
00:05:29,663 --> 00:05:32,597
Sonju: Usiądź,
i opowiem Ci historię.

122
00:05:32,599 --> 00:05:34,066
Emma: Posłuchajmy, co powie.

123
00:05:34,134 --> 00:05:35,401
(Ray wzdycha)

124
00:05:39,674 --> 00:05:40,873
Sonju: Dawno temu,

125
00:05:40,941 --> 00:05:43,676
świat był znacznie większy
niż jest teraz,

126
00:05:43,744 --> 00:05:45,610
i były
wokół mnóstwo ludzi

127
00:05:45,679 --> 00:05:47,946
aby demony polowały i jadły.

128
00:05:48,014 --> 00:05:51,483
Byliśmy drapieżnikami.
Byłeś ofiarą.

129
00:05:51,552 --> 00:05:53,818
Niektórzy ludzie zaakceptowali swój los,

130
00:05:53,820 --> 00:05:57,956
podczas gdy inni walczyli
i polował na demony.

131
00:05:58,024 --> 00:06:00,358
Z czasem ludzie
jadły mniej

132
00:06:00,427 --> 00:06:01,826
i zabicie większej liczby z nas,

133
00:06:01,828 --> 00:06:05,029
i to tylko sprawiło
demony ich nienawidzą.

134
00:06:05,031 --> 00:06:08,166
To było niekończące się zabijanie,
ciągły strach.

135
00:06:08,235 --> 00:06:11,035
I w końcu,
gdy obie strony miały tego dość,

136
00:06:11,037 --> 00:06:13,572
ludzie
wpadł na rozwiązanie.

137
00:06:14,909 --> 00:06:17,041
„Obiecajmy” – powiedzieli,

138
00:06:17,043 --> 00:06:19,111
"żeby nasze światy były od siebie oddzielone.

139
00:06:19,179 --> 00:06:23,648
My, ludzie, przestaniemy na ciebie polować,
a przestaniesz na nas polować.”

140
00:06:23,650 --> 00:06:24,783
(Ray wstrzymuje oddech)

141
00:06:24,851 --> 00:06:28,453
Sonju: Wszystko się zaczęło
z tą obietnicą między nami.

142
00:06:28,522 --> 00:06:30,589
Połowa świata
był ludzki,

143
00:06:30,657 --> 00:06:32,457
a druga połowa to demony.

144
00:06:32,526 --> 00:06:35,527
Strona, po której jesteś
jest demonami.

145
00:06:36,931 --> 00:06:39,264
W końcu
jeden z warunków

146
00:06:39,266 --> 00:06:41,133
umowy dotyczyło grupy

147
00:06:41,201 --> 00:06:44,136
twoich przodków
zostać tutaj.

148
00:06:44,204 --> 00:06:45,670
Ray: Czekaj. Co?

149
00:06:45,739 --> 00:06:47,739
Sonju: To było wszystko
część obietnicy.

150
00:06:47,808 --> 00:06:49,074
Aby mieć pewność, że został zachowany,

151
00:06:49,143 --> 00:06:52,677
demony otrzymały zapasy
mogliby się rozmnażać i zarządzać.

152
00:06:52,679 --> 00:06:55,080
O to właśnie chodzi
tutejszych gospodarstw.

153
00:06:55,149 --> 00:06:57,082
I ze wszystkich różnych gospodarstw
są,

154
00:06:57,151 --> 00:06:59,151
Grace Field jest jedną z najlepszych,

155
00:06:59,219 --> 00:07:01,920
wyłaniając wysokiej klasy ludzi
rok po roku...

156
00:07:03,157 --> 00:07:05,089
przez ostatnie 1000 lat.

157
00:07:05,091 --> 00:07:06,090
(oboje wzdychają)

158
00:07:06,092 --> 00:07:08,092
Sonju: Od tamtej pory nic się nie zmieniło.

159
00:07:08,094 --> 00:07:09,694
(Ray wzdryga się)

160
00:07:09,696 --> 00:07:10,829
(Emma wstrzymuje oddech)

161
00:07:12,098 --> 00:07:13,698
Ray: Różne światy.

162
00:07:13,700 --> 00:07:18,236
Emma: Obietnica
pomiędzy demonami i ludźmi.

163
00:07:18,305 --> 00:07:20,104
(obaj chichoczą)

164
00:07:20,106 --> 00:07:21,906
- Ray: Tak! To niesamowite!
- Emma: Tak! To takie niesamowite!

165
00:07:21,908 --> 00:07:23,708
- (obaj się śmieją)
- Sonju: Hmm?

166
00:07:23,710 --> 00:07:25,710
Emma: Nie spodziewaliśmy się tego,
ale to jest świetne!

167
00:07:25,712 --> 00:07:26,845
Zupełnie inny świat!

168
00:07:26,913 --> 00:07:27,846
Ray: Cholera jasna!

169
00:07:27,914 --> 00:07:29,047
Jest jeszcze lepiej
niż myśleliśmy!

170
00:07:29,115 --> 00:07:31,183
Emma: Jest odrębny świat
gdzie żyją ludzie,

171
00:07:31,251 --> 00:07:33,918
miejsce, w którym jest bezpiecznie,
bez żadnych demonów!

172
00:07:33,988 --> 00:07:35,920
- Ray: Tak!
- Sonju: Hmm, dzieci...

173
00:07:35,990 --> 00:07:38,657
zanim dostaniesz
zbyt podekscytowany tym,

174
00:07:38,725 --> 00:07:41,059
nie możesz przejść
w ludzką stronę.

175
00:07:41,127 --> 00:07:42,060
Emma: Jak to możliwe?

176
00:07:42,128 --> 00:07:43,928
Sonju: To część
umowy.

177
00:07:43,930 --> 00:07:45,197
Nikt nie przeszedł,

178
00:07:45,265 --> 00:07:47,932
nie dla przeszłości
w każdym razie tysiąc lat.

179
00:07:47,934 --> 00:07:50,335
Emma: Jesteś całkowicie pewien
o tym?

180
00:07:50,337 --> 00:07:52,204
Sonju: Nie,
ale to właśnie słyszałem.

181
00:07:52,272 --> 00:07:54,939
Ray: I ludzka strona,
to naprawdę, prawda?

182
00:07:54,941 --> 00:07:56,941
Sonju: Tak.
Tak mi powiedziano.

183
00:07:56,943 --> 00:07:59,344
Emma: Cóż, to załatwia sprawę.
Jest zatem nadzieja!

184
00:07:59,346 --> 00:08:01,680
Wszystko, co musimy zrobić
jest dowiedzieć się, gdzie się udać

185
00:08:01,748 --> 00:08:02,481
i jak tam dotrzeć!

186
00:08:07,087 --> 00:08:08,753
Dziękuję, Sonju! To pomogło!

187
00:08:08,755 --> 00:08:10,555
Sonju: Udało się?

188
00:08:10,624 --> 00:08:12,491
W porządku. To dobrze.

189
00:08:12,559 --> 00:08:14,626
Idź już do łóżka. Jest późno.

190
00:08:14,695 --> 00:08:16,094
Emma: OK.

191
00:08:16,163 --> 00:08:18,897
Sonju: Pokażemy ci drogę
jutro z lasu

192
00:08:18,965 --> 00:08:21,166
i upewnij się, że wyjdziesz bezpiecznie.

193
00:08:21,235 --> 00:08:22,701
Emma: Jeszcze raz dziękuję.

194
00:08:22,769 --> 00:08:23,902
Dobranoc, Sonju.

195
00:08:23,970 --> 00:08:25,804
♪

196
00:08:29,976 --> 00:08:32,511
(ptaki skrzeczą)

197
00:08:32,579 --> 00:08:33,779
♪

198
00:08:38,985 --> 00:08:41,653
Sonju: Nie martw się.
Te tunele są bezpieczne.

199
00:08:41,722 --> 00:08:43,922
Zrobiłem je sam
z powalonych drzew.

200
00:08:43,990 --> 00:08:46,124
Twoi prześladowcy
nawet nie wiem, że tu są.

201
00:08:46,193 --> 00:08:50,195
Tylko Mujika i ja możemy znaleźć
naszą drogę przez ten labirynt.

202
00:08:50,197 --> 00:08:51,530
Mujika: Wciąż się gubię.

203
00:08:51,598 --> 00:08:53,198
(dzieci się śmieją)

204
00:08:53,200 --> 00:08:54,733
Ray: Tworzymy
dobry postęp.

205
00:08:54,801 --> 00:08:55,934
Sonju: Demony cię gonią

206
00:08:56,002 --> 00:08:58,203
nie znam drogi
z lasu,

207
00:08:58,272 --> 00:09:01,139
ale tu na dole,
wyjście jest w tę stronę.

208
00:09:01,208 --> 00:09:03,808
Dominik: Żyłeś
w lesie przez cały ten czas?

209
00:09:03,810 --> 00:09:06,811
Mujika: Nie, na razie.
Właściwie jesteśmy podróżnikami.

210
00:09:06,881 --> 00:09:08,680
Mamy tendencję do częstego przemieszczania się.

211
00:09:08,749 --> 00:09:11,015
Alicja: Spójrz!
Roślina zatrzymująca wodę!

212
00:09:11,017 --> 00:09:12,885
- (chichocze)
- Sonju: Wiesz o nich?

213
00:09:12,953 --> 00:09:15,353
Z przodu jest miejsce
gdzie jest dużo więcej.

214
00:09:15,422 --> 00:09:17,222
Możemy tam odpocząć.

215
00:09:17,224 --> 00:09:18,691
Dzieci: OK!

216
00:09:20,695 --> 00:09:24,362
Don: Tysiącletnia obietnica
pomiędzy demonami i ludźmi?

217
00:09:24,431 --> 00:09:26,098
Gilda: Tak musi być
„obietnica”

218
00:09:26,166 --> 00:09:27,832
oznaczał kod w książce.

219
00:09:27,902 --> 00:09:29,301
Thoma: Wszystko
czytamy o świecie

220
00:09:29,370 --> 00:09:30,835
nie chodziło o to miejsce?

221
00:09:30,837 --> 00:09:32,170
Chodziło o coś innego?

222
00:09:32,239 --> 00:09:34,106
Ray: Coś innego
dowiedzieliśmy się,

223
00:09:34,174 --> 00:09:36,108
Pole Łaski
nie jest jedyną farmą.

224
00:09:36,176 --> 00:09:37,842
Jest ich o wiele więcej.

225
00:09:37,844 --> 00:09:38,777
Lannion: Naprawdę?!

226
00:09:38,845 --> 00:09:40,178
Don: Jest więcej dzieciaków takich jak my?

227
00:09:40,247 --> 00:09:42,581
W takim razie nie możemy ich zostawić.
Ich też musimy uratować!

228
00:09:42,649 --> 00:09:44,583
Emma: Jasne. I żeby to zrobić,

229
00:09:44,651 --> 00:09:46,384
musimy znaleźć
Najpierw pan Minerwa

230
00:09:46,453 --> 00:09:48,987
i zapytaj go, jak się dostać
do ludzkiej strony świata.

231
00:09:49,055 --> 00:09:51,790
Wtedy obmyślimy plan,
a kiedy już będziemy gotowi,

232
00:09:51,858 --> 00:09:53,258
pójdziemy po Phila i pozostałych

233
00:09:53,327 --> 00:09:55,660
a potem dzieci
z innych izb.

234
00:09:55,729 --> 00:09:58,196
Wtedy wszyscy pójdziemy
razem po ludzkiej stronie!

235
00:09:58,265 --> 00:09:59,932
- (Don chrząka)
- (dzieci chrząkają)

236
00:10:00,000 --> 00:10:00,933
(Lannion się śmieje)

237
00:10:01,001 --> 00:10:03,201
Nat: Mówisz, że to brzmi tak łatwo.

238
00:10:03,270 --> 00:10:04,136
(Emma wstrzymuje oddech)

239
00:10:04,204 --> 00:10:06,138
Nat: Ledwo dotarliśmy tak daleko,

240
00:10:06,206 --> 00:10:09,141
- ale skoro jest z nami więcej dzieci...
- Gilda: Masz rację.

241
00:10:09,209 --> 00:10:12,344
Emma: Tak, ale nigdy o tym nie myślałam
wszystko byłoby dla nas łatwiejsze.

242
00:10:12,413 --> 00:10:13,745
- Don: Co?
- Emma: Słuchaj.

243
00:10:13,814 --> 00:10:15,948
Zaczęliśmy
nadzieję na najlepsze.

244
00:10:16,016 --> 00:10:19,017
Nadzieja to wszystko, co mieliśmy
kiedy uciekliśmy z Grace Field,

245
00:10:19,085 --> 00:10:21,820
ale teraz wiemy
istnieje świat bez demonów,

246
00:10:21,888 --> 00:10:24,356
świat, w którym możemy
żyjcie razem i bądźcie szczęśliwi,

247
00:10:24,425 --> 00:10:26,759
i zabiorę nas tam,
nieważne co.

248
00:10:26,827 --> 00:10:28,893
Nie obchodzi mnie to
jeśli mówią, że to niemożliwe.

249
00:10:28,963 --> 00:10:30,028
Zrobimy to!

250
00:10:30,096 --> 00:10:32,765
To nasza szansa
aby w końcu być wolnym!

251
00:10:32,833 --> 00:10:34,299
Ray: Tak.

252
00:10:34,301 --> 00:10:36,168
Ona ma rację. Zrobimy to!

253
00:10:36,236 --> 00:10:37,636
Dzieci: Tak!

254
00:10:40,174 --> 00:10:43,375
Sonju: Miejsce, które chcesz
dostać się na południowy wschód, prawda?

255
00:10:43,444 --> 00:10:47,245
Dobra. Powinieneś odejść
las od strony północnej,

256
00:10:47,314 --> 00:10:48,647
następnie obejdź dookoła i w dół.

257
00:10:48,715 --> 00:10:49,714
Emma: Dlaczego?

258
00:10:49,784 --> 00:10:51,249
Mujika: Jeśli wyjdziesz
z południowego wschodu,

259
00:10:51,318 --> 00:10:53,318
będziesz musiał iść
przez dwa obszary

260
00:10:53,387 --> 00:10:54,919
- z dzikimi demonami w nich.
- (dzieci jęczą)

261
00:10:54,989 --> 00:10:56,321
Sonju: Jeśli odejdziesz
z północy,

262
00:10:56,390 --> 00:10:58,857
to tylko pustkowie,
żadnych demonów.

263
00:10:58,925 --> 00:11:01,526
Zajmie to około pięciu dni
jednak przejść przez las.

264
00:11:01,528 --> 00:11:02,995
Ale kiedy już wyjdziesz,

265
00:11:03,063 --> 00:11:05,397
dotrzesz do celu
mniej więcej za dzień.

266
00:11:05,466 --> 00:11:07,932
I zanim się rozstaniemy, powinniśmy
nauczyć cię kilku rzeczy.

267
00:11:07,934 --> 00:11:09,133
Emma: Jak co?

268
00:11:09,135 --> 00:11:11,403
Sonju: Rzeczy, które mogą ci pomóc
przetrwać na wolności.

269
00:11:11,472 --> 00:11:13,137
Nic zbyt skomplikowanego.

270
00:11:13,139 --> 00:11:16,541
Tylko podstawy
i kilka umiejętności.

271
00:11:16,543 --> 00:11:18,077
(Marek wstrzymuje oddech)

272
00:11:23,417 --> 00:11:24,883
Emma: Dziękuję, Anno.

273
00:11:24,951 --> 00:11:26,151
Gilda: Emma, ​​możemy porozmawiać?

274
00:11:26,220 --> 00:11:27,486
Emma: Hmm?

275
00:11:27,554 --> 00:11:29,221
Gilda: Coś jest
Chciałem powiedzieć

276
00:11:29,289 --> 00:11:31,956
od wczoraj,
ale to nie może dłużej czekać.

277
00:11:31,958 --> 00:11:33,758
Emma: Co?

278
00:11:33,828 --> 00:11:35,427
Gilda: Jeśli tak
nie czuję się dobrze,

279
00:11:35,496 --> 00:11:36,761
musisz coś powiedzieć!

280
00:11:36,831 --> 00:11:38,430
Emma: B-ale ja--

281
00:11:38,499 --> 00:11:42,100
Gilda: Żadnych ale! Nigdy nie pchaj
znowu się tak zachowujesz.

282
00:11:42,169 --> 00:11:43,435
Czy Pan rozumie?!

283
00:11:43,504 --> 00:11:44,837
Cóż, prawda?

284
00:11:44,905 --> 00:11:47,840
Emma: T-tak!

285
00:11:47,908 --> 00:11:50,975
Gilda: To mnie przerasta
jak można być tak lekkomyślnym!

286
00:11:51,045 --> 00:11:52,577
To jak odcięcie ucha!

287
00:11:52,579 --> 00:11:54,046
To nie było częścią planu!

288
00:11:54,114 --> 00:11:56,581
Nie ma sensu
być odważnym, jeśli umrzesz,

289
00:11:56,583 --> 00:11:58,316
więc przestań brać
takie głupie ryzyko!

290
00:11:58,385 --> 00:12:00,318
Emma: Przepraszam! Ale... (wzdycha)

291
00:12:00,387 --> 00:12:02,721
- Gilda: Nigdy więcej.
- (Emma piszczy)

292
00:12:02,789 --> 00:12:04,189
- (Ray się śmieje)
- Emma: Nie zrobię tego!

293
00:12:04,191 --> 00:12:05,524
- Ray: Ktoś ma kłopoty!
- Emma: Przepraszam!

294
00:12:05,592 --> 00:12:06,925
- Christie: Tak, jesteś!
- Ray: Hmm?

295
00:12:06,993 --> 00:12:08,060
Christie:
Użyłeś siebie jako przynęty!

296
00:12:08,128 --> 00:12:09,327
Yvette: Wszystko o tym słyszeliśmy

297
00:12:09,396 --> 00:12:11,063
jak zdobyłeś tego jaszczurczego potwora
cię gonić.

298
00:12:11,131 --> 00:12:12,865
Marek: Tak!
To był głupi pomysł!

299
00:12:12,933 --> 00:12:13,866
Alicja: Głupie!

300
00:12:13,934 --> 00:12:15,133
Lannion: Zawsze próbuje

301
00:12:15,202 --> 00:12:16,801
dać się zabić
bez powodu.

302
00:12:16,871 --> 00:12:17,870
Thoma: Samobójstwo.

303
00:12:17,938 --> 00:12:19,872
Ray: Kim jesteś
o czym mówisz?! nie jestem!

304
00:12:19,940 --> 00:12:21,874
Rossi: Czy umarłby
gdybyś nie przyszedł?

305
00:12:21,942 --> 00:12:23,341
Sonju: Och, zrobiłby to
okropnie zginęli.

306
00:12:23,410 --> 00:12:24,342
- ( rumak prycha )
- Christie: Widzisz?!

307
00:12:24,411 --> 00:12:25,477
Ray: Och, daj spokój!

308
00:12:25,546 --> 00:12:26,945
Jemima: Nie możesz umrzeć.

309
00:12:27,013 --> 00:12:28,414
Proszę, nie umieraj! ( szloch )

310
00:12:29,550 --> 00:12:31,015
( Ray wstrzymuje oddech ) Łatwe!

311
00:12:31,017 --> 00:12:32,016
Nie umieram.

312
00:12:32,018 --> 00:12:33,151
Dominic: Doprowadziłeś ją do płaczu!

313
00:12:33,220 --> 00:12:35,620
Jemima: Bardzo się martwiliśmy.

314
00:12:35,622 --> 00:12:37,355
- (Ray wstrzymuje oddech)
- (Jemima szlocha)

315
00:12:37,424 --> 00:12:39,424
Gilda: Nie zrobiłeś tego
powiedz nam, że byłeś chory,

316
00:12:39,493 --> 00:12:41,293
a potem zemdlałeś.

317
00:12:41,361 --> 00:12:43,362
Wszyscy byliśmy
martwię się o ciebie.

318
00:12:43,430 --> 00:12:44,363
Emma: Przepraszam.

319
00:12:44,431 --> 00:12:46,164
Don: Czego się spodziewaliście,

320
00:12:46,233 --> 00:12:48,032
że nie byliśmy
będę się o ciebie martwić?

321
00:12:48,102 --> 00:12:50,369
Martwisz się o nas cały czas,
więc jest to po prostu sprawiedliwe.

322
00:12:50,437 --> 00:12:53,238
Nat: Prawda. Don i Gilda
były strasznym bałaganem.

323
00:12:53,240 --> 00:12:54,172
(Don krzyczy)

324
00:12:54,241 --> 00:12:56,308
Gilda: Jeśli potrzebujesz pomocy,
to nam powiedz.

325
00:12:56,377 --> 00:12:58,176
Nie próbuj naciskać
przez ból.

326
00:12:58,245 --> 00:13:01,980
Możemy Ci pomóc, ale nie możemy
jeśli nic nie powiesz!

327
00:13:02,048 --> 00:13:04,983
Dbamy o Ciebie
tak bardzo jak ci na nas zależy.

328
00:13:05,051 --> 00:13:06,385
Wszyscy jesteśmy tu rodziną.

329
00:13:06,453 --> 00:13:09,053
Możemy nadrobić zaległości
dla ciebie, jeśli będziemy musieli.

330
00:13:09,123 --> 00:13:10,389
Rozwiążemy to.

331
00:13:10,457 --> 00:13:13,658
Pomóżmy, proszę.

332
00:13:13,660 --> 00:13:15,460
Emma: OK.

333
00:13:15,529 --> 00:13:17,863
Przepraszam. Będę.

334
00:13:18,999 --> 00:13:20,466
Przepraszam wszystkich.

335
00:13:26,474 --> 00:13:28,240
(trzaskanie ognia)

336
00:13:30,277 --> 00:13:32,610
(Emma siorbie)

337
00:13:32,680 --> 00:13:34,546
Nie ma mowy. Kto to zrobił?!

338
00:13:34,614 --> 00:13:35,947
Ray: Tak.

339
00:13:36,016 --> 00:13:37,215
Emma: To jest pyszne!

340
00:13:37,284 --> 00:13:39,417
Co z tym zrobiłeś
żeby smakowało tak dobrze?!

341
00:13:39,487 --> 00:13:41,219
Ray: Nie wiem.
Właśnie mi się udało

342
00:13:41,221 --> 00:13:42,488
jak Mujika nauczył mnie to robić.

343
00:13:42,556 --> 00:13:44,089
Don: Och, nawet nie!
Wyglądało mi to

344
00:13:44,158 --> 00:13:45,557
jak ty
po prostu wrzucam rzeczy!

345
00:13:45,625 --> 00:13:47,559
- Ray: Chyba jestem aż tak dobry.
- Don: Raczej szczęśliwy!

346
00:13:47,627 --> 00:13:49,627
Marek: Pomogliśmy
rozpalanie ognia!

347
00:13:49,697 --> 00:13:51,029
Dominic: Zmiksowałem taters!

348
00:13:51,098 --> 00:13:52,364
Jemima: Zrobiłam kluski!

349
00:13:52,432 --> 00:13:54,966
Mujika: Dla początkujących kucharzy
wszyscy poradziliście sobie wspaniale.

350
00:13:55,035 --> 00:13:56,301
(dzieci się śmieją)

351
00:13:56,370 --> 00:13:59,037
Mujika: A teraz usiądź,
i jedzmy.

352
00:13:59,106 --> 00:14:00,105
- Rossi: Mniam!
- Dzieci: OK!

353
00:14:01,441 --> 00:14:03,308
Wszyscy: Dziękuję za to jedzenie.

354
00:14:06,180 --> 00:14:07,445
Ray: Co się stało?

355
00:14:07,447 --> 00:14:09,515
Emma: Co? Oh.

356
00:14:09,583 --> 00:14:13,118
Właśnie myślałem jak
dobre jedzenie uszczęśliwia wszystkich.

357
00:14:13,187 --> 00:14:14,119
Don: Mhm.

358
00:14:14,188 --> 00:14:16,055
♪

359
00:14:18,592 --> 00:14:20,225
(brak słyszalnego dialogu)

360
00:14:57,231 --> 00:14:59,331
( cięciwa rozciąga się )

361
00:15:01,635 --> 00:15:03,369
Dominic: Proszę, Emma!

362
00:15:06,373 --> 00:15:08,574
(dzieci wiwatują, śmieją się)

363
00:15:08,642 --> 00:15:10,108
- (ciężkie kroki)
- (brzęk łańcucha)

364
00:15:10,177 --> 00:15:11,643
( Mujika wstrzymuje oddech ) Co się stało?

365
00:15:11,711 --> 00:15:14,112
Sonju: Nic.
Wystarczy spojrzeć w górę.

366
00:15:14,114 --> 00:15:15,713
Chcę się upewnić
wyjście jest wolne

367
00:15:15,783 --> 00:15:17,315
i rzekę można bezpiecznie przekroczyć.

368
00:15:17,384 --> 00:15:18,317
Mujika: Bądź ostrożny.

369
00:15:19,453 --> 00:15:20,718
Emma: Sonju!

370
00:15:20,788 --> 00:15:23,321
Czy mogę iść z tobą?

371
00:15:23,323 --> 00:15:25,391
Chcę zobaczyć
jak tam jest.

372
00:15:26,594 --> 00:15:28,526
Sonju: Jasne,
ale trzymaj się blisko nas.

373
00:15:28,528 --> 00:15:30,062
Żadnego oddalania się, ok?

374
00:15:30,130 --> 00:15:31,129
Emma: OK.

375
00:15:31,198 --> 00:15:32,998
(galopujący rumak)

376
00:15:41,208 --> 00:15:42,474
(Emma wstrzymuje oddech)

377
00:15:42,542 --> 00:15:43,275
(ćwierkanie ptaków)

378
00:15:47,214 --> 00:15:49,748
Sonju:
Rzeka jest zimna, niezbyt głęboka.

379
00:15:49,817 --> 00:15:52,350
Ty i inni
można to łatwo pokonać,

380
00:15:52,352 --> 00:15:54,352
ale to samo mogą zrobić twoi prześladowcy.

381
00:15:54,354 --> 00:15:55,353
- ( szelest pędzla )
- (Emma wstrzymuje oddech)

382
00:15:55,355 --> 00:15:56,754
(zwierzęce chichoty)

383
00:15:56,756 --> 00:15:58,090
Emma: Myślałam...

384
00:15:58,158 --> 00:16:00,292
Sonju: To byli oni? Dobry.

385
00:16:00,360 --> 00:16:03,361
Wróg może być
gdziekolwiek się ukryjesz, więc zachowaj czujność,

386
00:16:03,363 --> 00:16:05,563
i zawsze miej plan wyjścia.

387
00:16:05,565 --> 00:16:08,334
Emma: Rozumiem.
Bądź gotowy na wszystko.

388
00:16:14,241 --> 00:16:16,774
Sonju: Więc co zrobiłeś
chcesz porozmawiać?

389
00:16:16,776 --> 00:16:18,109
Emma: Co?

390
00:16:18,178 --> 00:16:20,045
Sonju: Cóż, nie zrobiłeś tego
przyjdź pozwiedzać

391
00:16:20,114 --> 00:16:21,513
albo żeby dotrzymać mi towarzystwa, prawda?

392
00:16:22,650 --> 00:16:24,582
Emma: Naucz mnie czegoś.

393
00:16:24,584 --> 00:16:25,583
Sonju: Co?

394
00:16:25,585 --> 00:16:28,586
Emma: Jak zabić
żywa rzecz.

395
00:16:28,588 --> 00:16:31,457
Nauczyłeś mnie
już tyle,

396
00:16:31,525 --> 00:16:34,392
gotować, jakie rośliny
są dla nas bezpieczne do spożycia,

397
00:16:34,394 --> 00:16:35,527
które zioła na co działają,

398
00:16:35,595 --> 00:16:37,795
i jak używać włóczni
i łuk i strzały,

399
00:16:37,797 --> 00:16:41,399
ale nigdy nie musiałem polować
za moje jedzenie wcześniej.

400
00:16:41,401 --> 00:16:44,069
Chcę wiedzieć
jak to zrobić samodzielnie

401
00:16:44,138 --> 00:16:45,737
zanim się z Tobą pożegnamy.

402
00:16:45,806 --> 00:16:49,141
Do tej pory
ktoś inny przygotował nasze jedzenie.

403
00:16:49,209 --> 00:16:51,343
Wiemy jak zdobyć
owoce i warzywa,

404
00:16:51,411 --> 00:16:54,412
ale powinniśmy wiedzieć
jak zdobyć mięso i ryby.

405
00:16:54,414 --> 00:16:57,483
Muszę się nauczyć łapać
i zabij zwierzę,

406
00:16:57,551 --> 00:17:00,418
więc proszę, naucz mnie polować.

407
00:17:00,420 --> 00:17:04,422
(ptaki śpiewają)

408
00:17:04,424 --> 00:17:06,558
♪

409
00:17:09,296 --> 00:17:10,996
(wzdycha)

410
00:17:14,835 --> 00:17:16,268
(wzdycha)

411
00:17:17,437 --> 00:17:19,371
(wzdycha)

412
00:17:19,439 --> 00:17:21,573
Sonju: Być może będziesz musiał zabić
chronić kogoś,

413
00:17:21,641 --> 00:17:24,642
swoją rodzinę lub siebie.

414
00:17:24,644 --> 00:17:26,045
(Emma wstrzymuje oddech)

415
00:17:28,248 --> 00:17:31,417
(cięciwa skrzypi)

416
00:17:35,122 --> 00:17:36,955
♪

417
00:17:41,595 --> 00:17:43,162
(wzdycha)

418
00:17:47,467 --> 00:17:49,868
To nie jest martwe. Nadal jest ciepło.

419
00:17:49,870 --> 00:17:52,204
Sonju: Niezły strzał.
Następna jest Gupna.

420
00:17:52,272 --> 00:17:53,205
Emma: Gupna?

421
00:17:53,273 --> 00:17:54,606
(wzdycha)

422
00:17:54,674 --> 00:17:56,608
Nie ma mowy.

423
00:17:56,676 --> 00:17:59,811
Sonju: Ostrożnie. To jest
wampiryczna roślina, którą nazywamy Vida.

424
00:17:59,880 --> 00:18:02,414
Musisz przekłuć
serce Twojej gry z nim.

425
00:18:03,884 --> 00:18:06,684
Poświęcasz
swoje pożywienie bogom.

426
00:18:06,754 --> 00:18:09,221
Jeśli przyjmą,
kwiat kwitnie.

427
00:18:09,289 --> 00:18:12,357
Następnie możesz zjeść mięso.
To jest Gupna.

428
00:18:12,426 --> 00:18:14,826
Tak tradycyjnie demony
zamordować swoją ofiarę.

429
00:18:14,895 --> 00:18:18,630
Roślina pomaga konserwować
mięso poprzez odsączenie krwi.

430
00:18:18,698 --> 00:18:21,166
(echo kapie)

431
00:18:21,235 --> 00:18:23,368
Emma: Ale to wciąż żyje.

432
00:18:23,437 --> 00:18:25,571
Sonju: Musi tak być
aby spuścić krew.

433
00:18:25,639 --> 00:18:27,573
Jest w porządku. To nieświadome.

434
00:18:27,641 --> 00:18:29,274
Nic nie będzie czuć.

435
00:18:34,248 --> 00:18:35,647
Jeśli nie chcesz, ja...

436
00:18:39,253 --> 00:18:40,285
(wzdycha)

437
00:18:41,789 --> 00:18:44,790
Emma: Mamy
zjeść cię, żeby żyć.

438
00:18:44,858 --> 00:18:47,259
Nie chcesz umrzeć,
i my też nie.

439
00:18:47,327 --> 00:18:50,262
przepraszam,
ale twoje życie pomaga nam przetrwać.

440
00:19:00,408 --> 00:19:02,407
(upuść echa)

441
00:19:02,476 --> 00:19:03,609
(wzdycha)

442
00:19:03,677 --> 00:19:05,343
(gagi)

443
00:19:05,345 --> 00:19:07,479
(kaszel)

444
00:19:13,020 --> 00:19:16,754
Serce mojego przyjaciela zostało przebite
przez taki kwiatek.

445
00:19:16,756 --> 00:19:19,424
Sonju: Mhm,
widziałeś to już wcześniej.

446
00:19:19,493 --> 00:19:20,959
Emma: Tak.

447
00:19:21,028 --> 00:19:24,762
Teraz wiem, że był używany
na nią, póki żyła.

448
00:19:24,764 --> 00:19:27,232
A co do Conny'ego...

449
00:19:27,301 --> 00:19:28,634
i Hao...

450
00:19:28,702 --> 00:19:30,235
Ceddy...

451
00:19:30,304 --> 00:19:31,303
i Normana.

452
00:19:32,506 --> 00:19:35,307
Mam nadzieję, że im to nie zaszkodziło.

453
00:19:35,375 --> 00:19:38,376
Mam nadzieję, że się nie bali.

454
00:19:38,378 --> 00:19:40,646
Sonju: Gupna jest taka, jak my
dziękować bogom.

455
00:19:40,714 --> 00:19:43,381
Bez szacunku to nie zadziała.

456
00:19:43,383 --> 00:19:44,650
Nie martw się.

457
00:19:44,718 --> 00:19:47,585
Jestem pewien, że twoi przyjaciele
nie cierpiał.

458
00:19:47,587 --> 00:19:48,720
Byli spokojni.

459
00:19:48,789 --> 00:19:50,622
(Emma dyszy)

460
00:19:57,264 --> 00:19:59,164
(ćwierkanie ptaków)

461
00:20:02,402 --> 00:20:05,104
Emma: Dziękuję, Sonju.

462
00:20:09,943 --> 00:20:11,409
Dominic: Hej, Emma wróciła!

463
00:20:11,479 --> 00:20:12,610
Anna: Emmo!

464
00:20:12,612 --> 00:20:14,847
Mark: Witaj ponownie, Emmo!

465
00:20:16,016 --> 00:20:17,282
Dzieci: Ojej!

466
00:20:17,351 --> 00:20:19,417
- Thoma: Zabiłeś coś!
- Lannion: Nie ma mowy!

467
00:20:19,419 --> 00:20:22,354
Christie: Uch,
coś się stało, Emmo?

468
00:20:22,422 --> 00:20:25,623
Alicja: Wszystko w porządku?
Czy coś się stało?

469
00:20:25,625 --> 00:20:27,359
Emma: Nic się nie stało.

470
00:20:29,897 --> 00:20:31,330
Nic mi nie jest.

471
00:20:33,433 --> 00:20:35,167
♪

472
00:20:35,167 --> 00:20:37,167
R*moov lmvhd